Selma

Imię Selma ma prawdopodobnie skandynawskie korzenie, wywodzące się ze staronordyckiego słowa "sælr", oznaczającego szczęśliwą lub błogosławioną. W literaturze i kulturze nordyckiej imię to zyskało popularność dzięki poematowi Ossiana, gdzie Selma była nazwą siedziby szkockiego władcy. Współcześnie imię jest stosunkowo rzadkie w Polsce, ale jego brzmienie i pochodzenie nadają mu egzotyczny i poetycki charakter. W różnych kulturach imię jest interpretowane jako symbol szczęścia, spokoju i wewnętrznego piękna. Najpopularniejszym wariantem tego imienia w Polsce jest forma Selma, choć spotyka się także zdrobnienia jak Sela czy Selmunia.