Lawinia

Imię Lawinia wywodzi się z kultury rzymskiej i ma starożytne korzenie związane z mitologią. Pochodzi od nazwiska rodu Lawinów, a w legendzie o założeniu Rzymu postać Lawinii była córką króla Latino i żoną Eneasza, który uciekł z płonącej Troi. Etymologicznie imię prawdopodobnie wywodzi się z języka łacińskiego i może oznaczać "ukrytą" lub "delikatną". W kulturze włoskiej i łacińskiej jest klasycznym imieniem o szlachetnym brzmieniu, które symbolizuje urodę i delikatność. We współczesnej Polsce jest rzadko używane, choć w ostatnich latach obserwuje się pewne zainteresowanie tym imieniem ze względu na jego egzotyczne brzmienie i historyczne konotacje.