Enea

Imię Enea wywodzi się z mitologii etruskiej i rzymskiej, będąc zlatynizowaną wersją greckiego imienia Aineas (Eneasz). W tradycji mitologicznej Eneasz był trojańskim bohaterem, synem Anchizesa i bogini Afrodyty, który według legendy ocalał podczas upadku Troi i założył podwaliny Rzymu. Etymologicznie imię pochodzi z języka greckiego i prawdopodobnie oznacza "godny pochwały" lub "chwalebny". W Polsce jest to imię bardzo rzadkie, raczej egzotyczne, niemające silnych tradycyjnych korzeni. Współcześnie może być postrzegane jako imię o charakterze unikalnym, nawiązujące do antycznej tradycji kulturowej.