Bárbara

Imię Bárbara ma grecko-łacińskie korzenie i wywodzi się od greckiego słowa "barbaros", oznaczającego cudzoziemca lub kogoś mówiącego niezrozumiale. W tradycji chrześcijańskiej imię to stało się popularne za sprawą świętej Barbary, męczennicy z III wieku, która jest patronką górników, architekтów i artylerzystów. W języku polskim funkcjonuje jako Barbara i jest stosunkowo często wybierane, szczególnie w wersji zdrobniałej Basia. W różnych kulturach imię to przyjmuje nieco odmienne brzmienie, np. Barbro w języku szwedzkim, Barbara we włoskim i hiszpańskim, Barbora w czeskim. Etymologicznie imię kojarzone jest z pojęciem obcości, ale z czasem zyskało pozytywne znaczenie, symbolizujące siłę i niezłomność charakteru.