Kenan

Imię Kenan ma semickie, semicko-biblijne pochodzenie, wywodzące się z języka aramejskiego lub hebrajskiego. W Biblii Kenan (lub Qenan) pojawia się w Księdze Rodzaju jako potomek Adama, syn Enosza i dziadek Mahalalela. Etymologicznie imię może oznaczać "posiadacz" lub "siedziba", choć interpretacje lingwistyczne nie są do końca jednoznaczne. W kulturach bliskowschodnich imię to jest stosunkowo popularne, szczególnie w krajach arabskich i wśród społeczności muzułmańskich. W Polsce jest to imię egzotyczne, rzadko wybierane, które najprawdopodobniej zostało zaadaptowane za pośrednictwem chrześcijańskich tłumaczeń biblijnych.